Hierarcha z Republiki Śwodkowoafrykańskiej gościł w Kielcach na zaproszenie bp. Jana Piotrowskiego, przewodniczącego Komisji KEP ds. Misji.

- Moja obecność tutaj, w Polsce, ojczyźnie św. Jana Pawła II – papieża, który w 1985 r. odwiedził Republikę Środkowoafrykańską, aby nieść nam ewangeliczne przesłanie pokoju, jest znakiem powszechności Kościoła – mówi dla KAI abp Nzapalainga. -  Dziękuję mojemu współbratu w biskupstwie, bp. Janowi Piotrowskiemu, za zaufanie okazane naszym młodym diakonom. Czuję się tu bardzo dobrze, w Polsce, w diecezji kieleckiej. Dziękuję za nową wiedzę, znajomości którą tu zdobyłem – dodaje. 

Diakonami zostali alumni roku V: Mariusz Kwaśniak, pochodzący  z parafii św. Wacława w Irządzach oraz dwóch kleryków z Republiki Środkowoafrykańskiej: Zidane Addris i Ulrich Monomany.

Na początku Eucharystii bp Piotrowski nawiązał do patrona dnia dzisiejszego, św. Andrzeja Boboli. – Męczennicy to najbardziej uprzywilejowani świadkowie wiary, którzy nigdy się nie cofają (…). Módlmy się o wierność powołania naszych diakonów – mówił.

Homilię wygłosił kardynał z RCA. Mówił w niej o posłannictwie diakonów, w kontekście nauki płynącej z Ewangelii i paradoksów współczesnego świata. Zauważył, że w Europie tak często zaznacza się indywidualizm i podziały, ale „święcenia są znakiem nadziei, że Bóg uświęca i posyła”. Za podziałami „kryje się pokusa zastąpienia Jezusa w Kościele bożkami”, za które hierarcha uznał osobiste ambicje, wpływy polityczne, dążenie do indywidualizmu, do zaistnienia.

 – Kościół nie udziela wam święceń po to, abyście należeli do jakiegoś nurtu czy identyfikowali się z ideologią, ale abyście należeli do Chrystusa Sługi. Wasza posługa powinna prowadzić do Niego, a nie do Was samych – tłumaczył kardynał Nzapalainga. – Diakon jest człowiekiem, w którym mieszka Bóg. Bez życia wewnętrznego wasza posługa stanie się tylko funkcją,  dzięki modlitwie będzie misją – podkreślił. 

„Plan na dalsze życie kapłańskie nie zależy ode mnie – w posłuszeństwie zrobię wszystko, co zdecyduje mój biskup archidiecezji Bangui w Republice Środkowoafrykańskiej” – wyjaśniał niegdyś w rozmowie z KAI al. Zidane Adriss.

Jak zauważa ks. Adam Perz, rektor seminarium, afrykańscy klerycy szybko nauczyli się języka, wrośli w środowisko seminaryjne i osiągnęli wiele na drodze wykształcenia i formacji. - Odwiedzają różne parafie, dzielą się chętnie świadectwem – mówi ksiądz rektor. Zidane posługuje często w parafii Św. Brata Alberta w Busku Zdroju, a Ulrich - w parafii bł. Józefa Pawłowskiego we Włoszczowie.

W dniu święceń kandydaci zostali włączeni do duchowieństwa. Dwóch diakonów z Afryki za rok wróci do swoich diecezji, gdzie przyjmą święcenia prezbiteratu. Diakoni podejmą celibat, a także modlitwę Liturgią Godzin. Będą mogli czytać Ewangelię, głosić homilie, a także przewodniczyć obrzędom Chrztu świętego, błogosławić śluby, udzielać Komunii świętej, nosić wiatyk chorym, przewodniczyć pogrzebom oraz spełniać dzieła miłosierdzia.

Diakonat jest pierwszym z trzech stopni sakramentu święceń – przed prezbiteratem i biskupstwem. Diakoni nie mogą sprawować Eucharystii, udzielać rozgrzeszenia, bierzmowania ani sakramentu namaszczenia chorych. Ich posługa jest ukierunkowana na pomoc biskupowi i prezbiterom.